II CZ 40/11

Sygn. akt II CZ 40/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Iwona Koper (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. N. przeciwko Gminie Miasto S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2011 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 kwietnia 2009 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy, na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 stycznia 2009 r. w sprawie o zapłatę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia określonego w art. 3984 § 1 k.p.c. wymagania prawidłowego uzasadnienia podstawy kasacyjnej, którego wypełnienie, poza wskazaniem naruszonych przepisów, polega nadto - czego brak w skardze - na wyjaśnieniu na czym polega ich naruszenie i jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 3986 § 1 k.p.c, podnosząc, że brak skargi we wskazanym przez Sąd zakresie ma charakter usuwalny, w związku z czym Sąd Okręgowy powinien wezwać skarżącą do uzupełnienia skargi, a dopiero w razie niezastosowania się do wezwania skarga mogła być odrzucona. Wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego i rozpatrzenia wniesionej skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Treść art. 3986 § 2 k.p.c. nie pozostawia wątpliwości, że - jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy - skarga kasacyjna powódki niespełniająca wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. podlegała odrzuceniu, bez uprzedniego wzywania do usunięcia tego braku. Zgodnie z art. 3986 § 1 k.p.c. wymóg wezwania skarżącego przez sąd do usunięcia braków skargi kasacyjnej dotyczy wymagań określonych w art. 3984 § 2 lub § 3 k.p.c. Niezależnie od tego wniesiona skarga podlegała odrzuceniu - jako oparta wyłącznie na niedopuszczalnych zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów (art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3983 § 3 k.p.c.). Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).