Sygn. akt II CZ 30/13
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lipca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Maria Szulc
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi J. R.
o wznowienie postępowania zakończonego
prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 maja 2008r., wydanym
w sprawie z powództwa J. R.
przeciwko T. Polska Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 lipca 2013 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 stycznia 2013 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. odrzucił skargę o
wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r.,
wniesioną przez J. R., uznając, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie
wznowienia.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił, że zaskarżone
postanowienie zapadło w warunkach nieważności postępowania spowodowanej
pozbawieniem powoda możliwości obrony jego praw w wyniku spóźnionego
oddalenia jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do
ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący wraz ze skargą o wznowienie postępowania złożył wniosek
o zwolnienie go od kosztów postępowania oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Skarżący zarzucił trafnie, że Sąd Apelacyjny niezasadnie wezwał skarżącego do
uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania, między innymi poprzez
uzasadnienie podstaw wznowienia, przed rozpoznaniem wniosku o ustanowienie
adwokata z urzędu. W przypadku stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny, że skarga
o wznowienie postępowania zawiera braki, wezwanie skarżącego do ich
uzupełnienia mogło nastąpić dopiero po oddaleniu wniosku o ustanowienie
pełnomocnika z urzędu, bowiem w przypadku uwzględnienia wniosku skarżącego
o przyznanie pełnomocnika z urzędu wezwanie do uzupełnienia braków skargi
powinno być skierowane do pełnomocnika skarżącego. Nie można wprawdzie
podzielić oceny skarżącego, że spóźnione rozpoznanie przez Sąd Apelacyjny
wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu pozbawiło go
możliwości obrony praw, jednakże stanowiło ono naruszenie przepisów
postępowania uzasadniające uwzględnienie zażalenia. Wezwanie o uzupełnienie
braków skargi o wznowienie postępowania, skierowane do skarżącego przed
rozpoznaniem jego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, nie mogło
3
uzasadniać stwierdzenia, że braku skargi nie zostały uzupełnione, zaś po oddaleniu
wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu skarżący nie został wezwany do
uzupełnienia braków skargi (odrzucenie skargi nastąpiło następnego dnia, przed
doręczeniem skarżącemu postanowienia o oddaleniu wniosku o ustanowienie
pełnomocnika z urzędu). Sąd Apelacyjny odrzucając skargę nie miał zatem
podstaw do stwierdzenia, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie
wznowienia. Z tego względu naruszył art. 410 k.p.c. Uzasadniało to uwzględnienie
zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 3941
§ 3 w zw.
z art. 39815
§ 1 k.p.c.
Wymaga odnotowania, że rozpoznawana sprawa jest przykładem wadliwej
praktyki występującej przy rozpoznawaniu skarg o wznowienie postępowania,
polegającej na wzywaniu samych skarżących do uzupełniania braków składanych
przez nich środków zaskarżenia jeszcze przed rozpoznaniem wniosków
o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co pozostaje w sprzeczności z wymogami
prowadzenia postępowania z poszanowaniem praw przysługujących stronom
postępowania.
jw
