II CZ 30/11

Sygn. akt II CZ 30/11 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa DGP D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. przeciwko Skarbowi Państwa – Ministerstwu Obrony Narodowej reprezentowanemu przez Rejonowy Zarząd Infrastruktur w S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 czerwca 2010 r., 1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 12 317 zł (dwanaście tysięcy trzysta siedemnaście); 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Na skutek rozpoznania apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 23 czerwca 2010 r. zmienił zaskarżony wyrok (punkt I) oraz zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 5 400 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego (punkt II). Postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego zostało zaskarżone przez stronę powodową zażaleniem, w którym wniosła o jego zmianę poprzez zasądzenie na jego rzecz dalszej kwoty – 12 317 złotych stanowiącej uiszczoną opłatę od apelacji, a także zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, do których zalicza się m.in. opłatę od apelacji. Jak wskazano w judykaturze, orzeczenie ostateczne o kosztach powinno być zupełne, tj. rozstrzygać, kto i w jakiej wysokości ponosi koszty postępowania, a więc obejmować wszystkie opłaty i wydatki poniesione w sprawie, także koszty postępowania mediacyjnego, zażaleniowego, zabezpieczającego, apelacyjnego i kasacyjnego (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 1971 r., I CZ57/71, OSPiKA nr 6, poz. 105 i wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1973, II CR 159/73, OSNCP 1974, nr 5, poz. 90). Zaskarżone postanowienie tym wymogom nie odpowiada, albowiem nie obejmuje uiszczonej przez powoda opłaty od apelacji w wysokości 12 317 złotych, co czyni zażalenie zasadnym. Zażalenie na orzeczenie o zwrocie kosztów procesu przysługuje bowiem, także wtedy, gdy sąd uwzględnił tylko część żądanych kosztów i nie oddalił pozostałej czyli wniosku strony (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNC 1972, nr 12, poz. 215). Jak wskazano w judykaturze na postanowienie uwzględniające tylko część żądanych kosztów, pomimo nieoddalenia wniosku w pozostałym zakresie, stronie przysługuje zażalenie, pomimo wejścia w życie art. 1081 k.p.c., wprowadzonego ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) (por. postanowienie SN z dnia 4 listopada 2010 r., IV CZ 82/10, dotychczas niepubl.). W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, w ten sposób, że zasądził od strony pozwanej na rzecz strony powodowej dalszą kwotę 12 317 złotych. Sąd Najwyższy zasądził również od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, stosownie do treści § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).