II CZ 169/10

Sygn. akt II CZ 169/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa B. B. i E. B. przeciwko DHA G. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienia zawarte w pkt. I 2, pkt. II i w pkt. III sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., oddala zażalenie w części zaskarżającej postanowienie o odrzuceniu apelacji (pkt. II), a w pozostałej części umarza postępowanie zażaleniowe. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny w sentencji wyroku reformatoryjnego z 17 czerwca 2010 r. (I ACa 355/10) zniósł wzajemnie pomiędzy stronami zarówno koszty procesu przed Sądem pierwszej instancji (pkt I 2), jak również koszty postępowania odwoławczego (pkt III sentencji), a ponadto w pkt II sentencji odrzucił apelację pozwanej w pozostałym zakresie. Powyższe orzeczenia o kosztach Sąd Apelacyjny uzasadnił treścią rozstrzygnięcia, z powołaniem się na art. 108 § 1 zd.1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. Natomiast odrzucenie apelacji pozwanej na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2009 r. w zw. z art. 370 k.p.c. w części zaskarżającej rozstrzygnięcie o eksmisji pozwanej z lokalu przy ul. K. […] w P. uzasadnił Sąd Apelacyjny nieopłaceniem apelacji w tej części, ponieważ pozwana, reprezentowana przez adwokata, wnosząc apelację uiściła jedynie kwotę 200 zł, stwierdzając, że kwota ta dotyczy opłaty od apelacji zaskarżającej wyrok w części nakazującej eksmisję pozwanej z lokalu przy ul. S. […] w P. Pozwana zaskarżyła zażaleniem powyższe postanowienia, a więc odrzucające apelację (pkt II) oraz znoszące wzajemnie koszty procesu przed sądami obu instancji (pkt I 2 i pkt III), wnosząc o ich uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi, który wydał zaskarżone postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia pozwana zarzuca błędne przyjęcie, że strony łączyły dwa odrębne stosunki najmu dotyczące dwóch lokali użytkowych, podczas, gdy przedmiotem umowy były jedynie części składowe jednej nieruchomości. W ocenie żalącej sprawa dotyczyła więc opróżnienia jednej nieruchomości i powinna być pobrana jedna opłata od jednej sprawy o eksmisję zgodnie z art. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Żaląca twierdzi ponadto, że wyrok w części uwzględniającej jej apelację stwierdził bezprawność eksmisji z przeważającej części nieruchomości, a więc, że wygrała ona spór w znaczącej części, co sprzeciwiało się wzajemnemu zniesieniu kosztów na podstawie art. 100 k.p.c. W odpowiedzi powodów na zażalenie pozwanej powodowie wnieśli o oddalenie zażalenia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, twierdząc, że jeden stosunek najmu ukształtowany umową z dnia 3 kwietnia 2006 r. obejmował dwa lokale, a eksmisję przeprowadza się ze ściśle określonych lokali. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zważyć na wstępie należy, że jeszcze przed rozpoznaniem zażalenia pozwanej na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w wydanym wcześniej tego samego dnia na rozprawie wyroku uwzględniającym skargę kasacyjną powodów, uchylił m.in. zaskarżone zażaleniem postanowienia rozstrzygające o kosztach postępowania zawarte w pkt I 2 i w pkt III i także w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Oznacza to, że rozstrzyganie zażalenia pozwanej w części zaskarżającej orzeczenia o kosztach procesu stało się zbędne, co skutkowało umorzeniem postępowania zażaleniowego w tej części z mocy art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c i art. 3941 § 3 k.p.c. Natomiast zażalenie pozwanej w pozostałej części, tj. zaskarżającej postanowienie odrzucające apelację pozwanej w pozostałym zakresie (pkt II sentencji wyroku), okazało się bezzasadne, co skutkowało jego oddaleniem. Nie ma racji żaląca, że uiściła opłatę od apelacji w wymaganej wysokości, ponieważ przedmiot zaskarżenia apelacją obejmował jedną nieruchomość lokalową złożoną z dwóch lokali jako jej części składowych. Z mocy art. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 398 ze zm.) opłatę stałą w wysokości 200 zł pobiera się w sprawie o opróżnienie każdego lokalu, także o innym przeznaczeniu niż mieszkalny. Z punktu widzenia stosowania tego przepisu obojętną kwestią jest to, czy żądanie opróżnienia dotyczy lokalu samodzielnego wyodrębnionego, czy też niewyodrębnionego, a więc niebędącego odrębną nieruchomością. Wobec powyższego apelacja pozwanej opłacona poprzez wniesienie opłaty w wysokości 200 zł mogła być i została rozpoznana w odniesieniu do rozstrzygnięcia dotyczącego wskazanego przez pozwaną lokalu, natomiast w pozostałym zakresie jako nieopłacona zasadnie została odrzucona przez Sąd drugiej instancji. Zażalenie pozwanej w części zaskarżającej odrzucenie jej apelacji podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy nie orzekał o zawartym w odpowiedzi na zażalenie wniosku powodów zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ o kosztach także tego postępowania rozstrzygnie Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w tej sprawie.