II CZ 166/11
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-03-02
Dane orzeczenia
SygnaturaII CZ 166/11
Data orzeczenia2012-03-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Grzegorz Misiurek, SSN Marta Romańska, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 166/11
POSTANOWIENIE
Dnia 2 marca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa T. T.
przeciwko Gminie Z. – Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji
oraz Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w Warszawie o
zadośćuczynienie i rentę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 marca 2012 r.,
zażaleń pozwanych – Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Spółki
Akcyjnej w Warszawie oraz Gminy Z. – Miejskiego
Ośrodka Sportu i Rekreacji
na postanowienie o kosztach
zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł.
z dnia 14 czerwca 2011 r.,
oddala zażalenia; nie obciąża
żalących kosztami postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
W wyroku z dnia 14 czerwca 2011r. Sąd Okręgowy w Ł. postanowił nie
obciążać powoda T. T. obowiązkiem zwrotu pozwanym kosztów postępowania
apelacyjnego.
W zażaleniach na to postanowienie pozwani wnieśli o jego uchylenie
i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 102 k.p.c. ustawodawca odwołuje się do pojęcia „wypadków
szczególnie uzasadnionych”. Takie sformułowanie wprawdzie nie jest klauzulą
generalną, jednak opiera się na zwrocie niedookreślonym, który może odsyłać
również do argumentów natury aksjologicznej. Stwarza to pewien luz decyzyjny dla
organu stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc
nieobciążenie jednej ze stron kosztami procesu w sytuacjach szczególnych. Z tego
względu nieuzasadniona jest nadmierna ingerencja w rozstrzygnięcia wydane na
podstawie art. 102 k.c. Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy musi być
ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem.
Przyjęta wykładnia art. 102 k.p.c. przemawia za oddaleniem zażaleń
w rozważanej sprawie. Sąd Okręgowy miał podstawę do zastosowania art. 102
k.p.c. z uwagi na charakter sprawy oraz okoliczność, że obciążenie powoda
obowiązkiem zwrotu kosztów procesu za II instancję stanowiłoby dla niego zbyt
duże obciążenie.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
md
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)