II CZ 165/11

Sygn. akt II CZ 165/11 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Owczarek SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi J. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2010r, wydanym w sprawie z powództwa A. S. i G. S. przeciwko J. S. i J. S. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2012 r., zażalenia pozwanej J. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2011 r., 1. oddala zażalenie 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adwokatowi M. Ł. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. S. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 14 września 2010 r. Jako podstawy skarżąca wskazywała na wykrycie nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych, mogących mieć wpływ na wynik sprawy, których nie mogła powołać w poprzednim postępowaniu, bowiem nie została powiadomiona przez pełnomocnika o rozprawie apelacyjnej (art. 403 § 2 k.p.c.). Podnosiła też to, że zaskarżony wyrok został oparty na przerobionych dokumentach (art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c). Nie wskazała jednak tych dokumentów i tego, czy miały one wpływ na treść rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu Apelacyjnego, skarżąca poza wskazaniem samych podstaw wznowienia przewidzianych w przepisach k.p.c. nie wypełniła ich odpowiednią treścią, co oznaczało konieczność odrzucenia skargi. W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącej wnosił o jego uchylenie, wskazując na to, że istniały odpowiednie podstawy wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2010 r., ponieważ skarżąca „nie miała możliwości - wskutek niezawinionego przez nią uczestnictwa w postępowaniu - powołania się na wyrok zaoczny” (z dnia 30 lipca 2009 r.). Nie miała też możliwości powołania się na pokwitowanie z dnia 25 października 1984 r. Zdaniem skarżącej, oba te dokumenty „mogą mieć diametralny wpływ na rozstrzygnięcie” w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu drugiej instancji, utrzymującym w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji i nakazującym pozwanym wydanie powodom określonych nieruchomości rolnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargą o wznowienie postępowania objęty był prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2010 r., którym oddalono apelację m.in. pozwanej J. S. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r. Tym ostatnim wyrokiem nakazano pozwanym (J. i J. S.) wydanie określonych w sentencji wyroku nieruchomości rolnych powodom. Pozwani nie mieli bowiem odpowiedniego tytułu prawnego do władania tymi nieruchomościami. W zażaleniu pełnomocnik skarżącej wskazuje na to, że podtrzymuje skargę i wskazuje na jej podstawę określoną w art. 403 § 2 k.p.c. Wskazane w ramach tej podstawy dwa dokumenty nie mogą jednak być oceniane jako „wykrycie nowych okoliczności lub środków dowodowych” w rozumieniu tego przepisu, ponieważ zaoczny wyrok Sądu Okręgowego z dnia 30 lipca 2009 r. był już brany pod uwagę przy rozstrzyganiu sporu windykacyjnego przez Sądy meriti (zob. np. uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r., s. 3, 6-7). W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako bezzasadne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto stosownie do art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c i §§ 6, 13 ust. 2 rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). jw