II CZ 161/11
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-02-10
Dane orzeczenia
SygnaturaII CZ 161/11
Data orzeczenia2012-02-10
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Józef Frąckowiak, SSN Marian Kocon, SSN Marta Romańska, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 161/11
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Marta Romańska
w sprawie ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 marca 2008 r., wydanego w sprawie z powództwa M. Z. i Z. Z. -
Ekologicze Przedsiębiorstwo Hodowlane "E." Spółce Cywilnej w D. przeciwko "A." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o zakazanie produkcji nawozu "Biohumus forte", "Biohumus forte do roślin zielonych", "Biohumus forte nawóz do roślin kwitnących" i o zakazanie wprowadzania do obrotu nawozu "Biohumus forte", "Biohumus forte do roślin zielonych", "Biohumus forte nawóz do roślin kwitnących", po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 czerwca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił
skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez pozwaną A. spółka z
ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M., w sprawie z powództwa M. Z. i Z.
Z.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy strony pozwanej
wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego
rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania nieoparta
na ustawowej podstawie ulega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W ramach przewidzianej w tym przepisie kontroli wstępnej sąd bada, czy skarga
została oparta na ustawowych podstawach wznowienia wskazanych w art. 401,
art. 4011 i art. 403 k.p.c. oraz czy powołana w skardze podstawa wznowienia
rzeczywiście istnieje. W wyniku przeprowadzonej kontroli wstępnej skarga ulega
odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została
sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, lecz także wtedy, gdy
przytoczone w niej okoliczności dają się wprawdzie podciągnąć pod przewidzianą
w ustawie podstawę wznowienia, jednak w rzeczywistości podstawa ta nie
występuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r., II CZ
41/05, niepubl., z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05, niepubl., z dnia
10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 14 grudnia
2006 r., I CZ 103/06, niepubl., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, niepubl.
i z dnia 16 lutego 2007 r., V CZ 119/06, niepubl.).
Sąd Okręgowy - wbrew odmiennym zapatrywaniom skarżącej - nie
przekroczył zakreślonych treścią art. 410 § 1 k.p.c. granic kontroli wstępnej.
Stosownie do art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia m.in. w razie
wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby
mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać
w poprzednim postępowaniu. Żadna z okoliczności podniesionych w skardze nie
stanowi podstawy do wznowienia postępowania w ramach art. 403 § 2 k.p.c.
Stanowisko skarżącej odnoszące się do opinii sporządzonej przez biegłego
w praktyce sprowadza się do ponownego kwestionowania tej opinii z innych
przyczyn niż opisane w art. 403 § 1 k.p.c., na co nie ma miejsca w ramach
postępowania ze skargi o wznowienie. Odnośnie zaś oceny wpływu decyzji Urzędu
Patentowego RP na prawomocnie zakończone postępowanie cywilne to trzeba
zauważyć, że rozstrzygnięcie organu administracji publicznej nie zostało
wymienione jako podstawa wznowienia w art. 403 k.p.c., jak to ma miejsce
w przypadku późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku dotyczącego tego
samego stosunku prawnego - 403 § 2 in principio k.p.c. Ponadto, wpływ tego
rozstrzygnięcia na postępowanie cywilne w sprawie, której dotyczy skarga
o wznowienie, z uwagi na przedmiot postępowania przed Urzędem Patentowym RP
oraz względny charakter ochrony wynikający z art. 164 i n. ustawy z 30 czerwca
2000 r. „Prawo własności przemysłowej” (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119,
poz. 1117 ze zm.). nie jest przesądzający.
Godzi się dodać, że odmowa wznowienia postępowania nie zamyka
skarżącej możliwości powołania się na decyzję Urzędu Patentowego RP w razie
ewentualnego, kolejnego sporu cywilnego między stronami.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
jw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)