II CZ 140/11

Sygn. akt II CZ 140/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2002r., wydanym w sprawie z powództwa J. R. przeciwko Telekomunikacji Polskiej Spółce Akcyjnej z siedzibą w Warszawie, o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 maja 2011 r., 1. oddala zażalenie 2. przyznaje adwokatowi M. S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 29 października 2002 r., w sprawie I ACa …, jako wniesioną po upływie terminu określonego w art. 408 k.p.c. i nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając nieprawidłową wykładnię art. 408 k.p.c. Podniósł, że w sprawie zachodzi szczególny wypadek umożliwiający wznowienie postępowania po upływie pięciu lat, od uprawomocnienia wyroku, albowiem był on w toku postępowania w sprawie I ACa … pozbawiony możności działania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 408 k.p.c. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W sprawie nie zachodzi ta szczególna podstawa pozwalająca na wznowienie postępowania, albowiem J. R. w toku postępowania był reprezentowany przez adwokata wyznaczonego mu przez Sąd z urzędu. Skarżący podnosił w skardze, że reprezentujący go adwokat działał nienależycie, co stanowiło podstawę pozbawienia go możności działania. W judykaturze wskazano jednak, że nawet niewłaściwe wykonywanie obowiązków pełnomocnika nie uzasadnia oceny, że z tego względu strona została pozbawiona możności działania. Pozbawienia możności działania nie stanowi również braku wiedzy skarżącego o przepisach dotyczących wznowienia postępowania, co skarżący podniósł w zażaleniu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. jw