II CZ 135/05
postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-02-02
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Najwyższy uchylił postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, bo sąd niższej instancji zbyt pobieżnie ocenił, czy strona rzeczywiście mogła uiścić wpis sądowy. SN podkreślił, że przy zwolnieniu od kosztów trzeba opierać się na konkretnych, udokumentowanych faktach, a nie na domniemanej zdolności płatniczej. To ważne orzeczenie dla spraw o pomoc w kosztach sądowych i standardu badania sytuacji majątkowej strony.
Dane orzeczenia
SygnaturaII CZ 135/05
Data orzeczenia2006-02-02
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieMarian Kocon (przewodniczący), Tadeusz Żyznowski (autor uzasadnienia), Zbigniew Kwaśniewski
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 135/05
POSTANOWIENIE
Dnia 2 lutego 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Zbigniew Kwaśniewski
SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa W.S.
przeciwko „P.” Spółce Akcyjnej
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 2 lutego 2006 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 października 2005 r., sygn. akt [...]
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
powoda W.S. motywując to tym, że po prawomocnym oddaleniu wniosku powoda o
zwolnienie od opłaty kasacyjnej powód, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi
kasacyjnej, wpisu tego nie uiścił. W toku zaś postępowania o zwolnienie od wpisu
należnego od wniesionej skargi kasacyjnej, powód W.S. nie wykazał, że nie jest w
stanie uiścić wpisu bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zażalenie złożył powód W.S., wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia
przez przyjęcie skargi kasacyjnej i zwolnienie go od wpisu od kasacji, ewentualnie o
uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi
Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy – po uwzględnieniu treści art. 380 k.p.c. – zważył,
co następuje: wykonując wezwanie Sądu Apelacyjnego do uzupełnienia wniosku
o zwolnienie od kosztów sądowych (k. – 268) powód W.S. przedłożył żądane dane
(k. 273 – 301). Sąd orzekający na podstawie obszernej dokumentacji stwierdził, że
powód prowadzi działalność gospodarczą na szeroką skalę i przytoczył wielkość
osiąganych przychodów w wysokości 4 mln złotych za sześć miesięcy bieżącego
roku. Nadto wskazał, że powód jest właścicielem majątku o znacznej wartości: dom
jednorodzinny o pow. 220 m2
na działce o powierzchni 604 m2
i budynku
handlowo-mieszkalnego o powierzchni 800 m2
. Pierwsza z pozycji pomija koszty
uzyskania przychodu i kwotę osiągniętego w tym okresie dochodu określonego na
kwotę 26.527,68 zł. Pozostałe zaś składniki majątkowe według - pozostawionych
poza zainteresowaniem Sądu orzekającego - twierdzeń powoda obciążone są
długami (k. 265 – 266) oraz (k. 299 – 302). Zaskarżone uzasadnienie nie
pozwala, nawet po konfrontacji z dokumentacją oraz twierdzeniami powoda, na
ustalenie na jakiej podstawie oparty został wniosek o możliwości poniesienia
przez skarżącego kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla
siebie i rodziny. Powierzchowność dokonanych ustaleń, zwłaszcza w zestawieniu z
wysokością żądanego przez skarżącego wsparcia finansowego ze strony władz
3
publicznych sprawia, że Sąd orzekający bazował na hipotetycznej zdolności
płatniczej powoda, a nie udokumentowanych faktach. Kwestionowane orzeczenie
nie zapewnia w ogóle możliwości wyrażenia oceny zachowania równowagi
pomiędzy interesem państwa, w zakresie egzekwowania kosztów sądowych, a
indywidualnym interesem powoda. Nie wymaga także dowodzenia, że organ
procesowy powinien dołożyć niezbędnej staranności przy rozpatrywaniu wniosku o
udzielenie pomocy (w formie zwolnienia od kosztów sądowych), a decyzja, zarówno
negatywna, jak i pozytywna, powinna zawierać niezbędne ustalenia. Zaskarżone
orzeczenie, odznaczające się znaczną dozą arbitralności, nie spełnia ustawowych
wymagań, powoduje mnożenie kolejnych instancji sądowych i wywołuje negatywne
następstwa dla obu stron (a dla skarżącej także natury finansowej). Z powyżej
przytoczonych względów zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu (art. 3941
§
3 w zw. z art. 39815
§ 1 zd. pierwsze k.p.c.).
Powiązane przepisy
Podobne orzeczenia
Spółdzielnia musi wykazać opłaty – wyrok SO w Olsztynie
IX Ca 897/15 · 2016-03-02
Opóźnienie lotu a awaria techniczna – wyrok SR Warszawa
II C 1886/14 · 2016-02-25
Brak opłaty od pozwu a koszty procesu – SR w Gdyni
I C 552/15 · 2016-03-08
Zwrot kosztów najmu auta zastępczego a sprawa gospodarcza
VI GC 132/15 · 2016-03-03
Lokal socjalny a odpowiedzialność gminy – wyrok SO Olsztyn
IX Ca 869/15 · 2016-02-24
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)