Sąd Najwyższy

II CZ 130/05

postanowienie z dnia 2006-01-12

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CZ 130/05
Data orzeczenia2006-01-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieAntoni Górski (przewodniczący), Henryk Pietrzkowski, Józef Frąckowiak (autor uzasadnienia)

Powołują to orzeczenie

Liczba orzeczeń w bazie PrawMi, które je powołują: 1. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze. Przy każdym zdanie, w którym sąd się na nie powołuje.

  • IV CZ 43/08Sąd Najwyższy · postanowienie · 2008-07-03podąża za tym poglądem (Sąd przyjmuje pogląd wyrażony w tym orzeczeniu. Oznaczenie nadane automatycznie na podstawie przytoczonego zdania.)
    „… uzasadnieniem, podobnie jak pozostałych elementów konstrukcyjnych skargi, został przez ustawodawcę wyraźnie w art. 3984 § 1 k.p.c. wyodrębniony (por. postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2006 r., II CZ 130/05, nie publ.).”

Oznaczenia przy wpisach nadano automatycznie na podstawie przytoczonego zdania i mogą być błędne. Samo zdanie pozwala je sprawdzić.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 130/05 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku M.M. przy uczestnictwie K.A., K.W. i Agencji Nieruchomości Rolnych o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2006 r., zażalenia uczestniczek K.W. i K.A. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania K.A. i K.W. od postanowienia tego Sądu z dnia 24 maja 2005 r. Zdaniem Sądu Okręgowego skarga kasacyjna uczestników nie zawierał wniosku o przyjęcie kasacji do rozpoznania. W zażaleniu uczestnicy wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, ze stanowisko Sądu Okręgowego jest zbyt formalistyczne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 3984 § 1 pkt. 3 k.p.c. wyraźnie wskazuje, ze skarga kasacyjna powinna zawierać uzasadniony wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania, zaś zgodnie z art. 3986 § 2 k.p.c. sąd drugiej instancji jest uprawniony do odrzucenia skargi kasacyjnej, która nie spełnia wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy nie zachował się więc zbyt formalistycznie, jak twierdzą skarżący, lecz prawidłowo zastosowała właściwe przepisy kodeksu postępowania cywilnego. W żadnym razie nie można także podzielić poglądu skarżących, że jako pismo procesowe kasacja jest równocześnie wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania. Taka interpretacja art. 3984 k.p.c. stawiałaby pod znakiem zapytania racjonalność ustawodawcy. Gdyby skarga kasacyjna, która odpowiada wymogom pisma procesowego, jednocześnie była wnioskiem o przyjęcie jej do rozpoznania, to jaki sens miałoby wyróżniane specjalnego wymogu zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz uzasadnienia takiego wniosku. Skoro zaś taki wymóg skargi kasacyjnej wyraźnie został przewidziany w art. 3984 § 1 pkt 3, pełnomocnik sporządzający skargę kasacyjną musi się do niego zastosować. W razie bowiem gdy skarga kasacyjna nie zawiera wspomnianego wyżej wniosku, skarżący naraża się na jej odrzucenie i to od razu we wstępnym badaniu kasacji przez sąd II instancji. Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieusprawiedliwione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., oddalił zażalenie. 3

Zapytaj AI o to orzeczenie