II CZ 100/16

Sygn. akt II CZ 100/16

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
‎SSN Jan Górowski (sprawozdawca)
‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa A. K.
‎przeciwko T. M. - Komornikowi Sądowemu

przy Sądzie Rejonowym w T.
‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2016 r.,
‎zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 15 stycznia 2016 r., sygn. akt I WSC (…),

oddala zażalenie i przyznaje adwokat R. M. prowadzącej Kancelarię Adwokacką pod adresem ul. Z., w K. kwotę 300 (trzysta) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 15 stycznia 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną A. K. od wyroku tego Sądu z dnia 20 listopada 2015 r. jako niedopuszczalną.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek odwoławczy o szczególnym charakterze, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i  jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w  postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń niesatysfakcjonujących stron.

Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Celem  przymusu adwokacko-radcowskiego, który obejmuje także wniesienie skargi kasacyjnej, jest zapewnienie temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia  odpowiedniego poziomu merytorycznego. Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi bez  wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 marca 2006 r., III CZ 5/06, niepubl., z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, niepubl., z dnia 21 września 2011 r., I CZ 59/11, niepubl. oraz z dnia 5 października 2010 r., IV  CZ 67/12, niepubl.). Już zatem z tej przyczyny skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Ponadto, zgodnie z art. 398² § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu  zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych. Sprawa   ma  charakter majątkowy, jeżeli zmierza do realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe stron. Wartość  przedmiotu sporu, a następnie wartość przedmiotu zaskarżenia zostały  określone na kwotę 2 867,10 zł. Inne roszczenia w sprawie nie zostały rozstrzygnięte wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r., a zatem nie są objęte powagą rzeczy osądzonej.

Z tych więc także przyczyn, że wartość przedmiotu zaskarżenia, odpowiadająca wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej w apelacji, jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, Sąd Okręgowy zasadnie odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.

W konsekwencji, zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 398¹⁴ k.p.c. w zw. art. 394¹ § 3 k.p.c.

jw