Sąd Najwyższy

II CSKP 933/23

postanowienie SN z dnia 2024-07-24

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSKP 933/23
Data orzeczenia2024-07-24
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Monika Koba, SSN Karol Weitz, SSN Marta Romańska, SSN Monika Koba (przewodniczący), SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

II CSKP 933/23

POSTANOWIENIE

24 lipca 2024 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Monika Koba (przewodniczący)
‎
SSN Karol Weitz (sprawozdawca)
‎
SSN Marta Romańska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 24 lipca 2024 r. w Warszawie
‎
skargi kasacyjnej syndyka masy upadłości Bank spółki akcyjnej w W.
‎
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
‎
z 1 grudnia 2020 r., V ACa 694/19,
‎
w sprawie z powództwa syndyka masy upadłości Bank spółki akcyjnej w W.
‎
przeciwko E.S.
‎
o zapłatę,

1. umarza postępowanie kasacyjne;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 4.050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt złotych) z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powodowi odpisu niniejszego orzeczenia, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Marta Romańska Monika Koba Karol Weitz

UZASADNIENIE

Powód Bank S. A. z siedzibą w W. 8 lipca 2016 r. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko J.S. i E.S. żądając zasądzenia na swoją rzecz kwot 234 396,95 zł tytułem kapitału, kwoty 7 404 zł tytułem odsetek umownych za okres korzystania z kapitału, oraz kwoty 32 446,41 zł tytułem odsetek karnych, a także kwoty 64,50 zł tytułem opłat i prowizji.

Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie uwzględnił powództwo w całości nakazem zapłaty 31 października 2016 r. Sprzeciw od tego nakazu wniosła pozwana E.S. Postanowieniem z 21 grudnia 2016 r. Sąd przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu we Włocławku. Pismem z 8 marca 2017 r. powód rozszerzył żądanie i wniósł ostatecznie o zasądzenie kwoty 274 312,65 zł z odsetkami za opóźnienie w wysokości dwukrotności oprocentowania kredytu udzielonego w złotych polskich, co na dzień wytoczenia powództwa stanowiło 10 %, liczonymi od kwoty 234 396,95 zł od 6 lipca 2016 r. do dnia zapłaty, z zastrzeżeniem, że wysokość odsetek w każdym czasie nie może przekraczać dwukrotności stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych oraz wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi w skali roku od kwoty 32 446,41 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty w wysokości równej sumy stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych. Postanowieniem z 2 czerwca 2017 r. Sąd odrzucił pozew wobec J.S. wobec jego śmierci 12 lutego 2016 r. Wyrokiem z 13 marca 2019 r. Sąd zasądził od pozwanej E.S. na rzecz powodowego banku kwotę 266 665,30 zł wraz z odsetkami w wysokości dwukrotności oprocentowania kredytów udzielonych w złotych, nie wyższymi jednak niż dwukrotność sumy stopy referencyjnej NBP i 5,5 punktów procentowych od kwoty 218,48 zł od dnia 6 lipca 2016 r. do dnia zapłaty i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 48 087,82 zł od 6 lipca 2016 r. do dnia zapłaty a w pozostałej części oddalił powództwo.

Sąd Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z 1 grudnia 2020 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądzoną kwotę obniżył do 96 596,76 zł, a w pozostałym zakresie apelację oddalił.

Skargę kasacyjną od wyroku z 1 grudnia 2020 r. złożył powodowy bank. Pismem procesowym, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 22 lipca 2024 r. skarżący cofnął skargę kasacyjną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwana wniosła o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwalonym poglądem, cofnięcie skargi kasacyjnej nie podlega kontroli sądu i skutkuje umorzeniem postępowania kasacyjnego oraz obciążeniem skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, Nr 2, poz. 40 i z 29 września 2021 r., III CSK 417/20).

Z tych względów, na podstawie art. 39821, art. 98 §11 oraz art. 108 § 1 i art. 203 § 3 w związku z art. 391 § 1 i z art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

Marta Romańska Monika Koba Karol Weitz

(M.M.)

[ms]

Zapytaj AI o to orzeczenie