II CSKP 1482/22
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-02-20
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
II CSKP 1482/22
POSTANOWIENIE
20 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2024 r. w Warszawie
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 30 grudnia 2020 r., VI ACa 69/20,
w sprawie z powództwa L. J.
przeciwko Bank w W.
o zapłatę,
umarza postępowanie kasacyjne.
[SOP]
UZASADNIENIE
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z 30 grudnia 2020 r.
Postanowieniem Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2022 r. skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania.
Pismem procesowym z 8 stycznia 2024 r. pozwany cofnął skargę kasacyjną, zaś w kolejnym piśmie procesowym doprecyzował, że to strona pozwana podjęła decyzję o wycofaniu skargi kasacyjnej, a decyzja ta nie wynika z zawarcia ugody pomiędzy stronami.
Odpis obu pism procesowych został przesłany do pełnomocnika powodów. Nie wpłynął wniosek powodów dotyczący kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, przy czym powyższej czynności procesowej może dokonać również sama strona, pozbawiona – co do zasady – w postępowaniu kasacyjnym zdolności postulacyjnej – art. 39821 k.p.c. (zob. postanowienia SN: z 9 października 2013 r., V CSK 444/12; z 29 stycznia 2014 r. I PK 251/13; z 4 lipca 2014 r., II CZ 24/14). Ta czynność procesowa, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego. W związku z tym, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
W przedmiotowej sprawie strona powodowa nie złożyła wniosku dotyczącego kosztów, zaś strona pozwana mimo wezwania nie wskazała na okoliczności cofnięcia skargi kasacyjnej. Dodać należy, że strona pozwana wnosiła w piśmie z 8 stycznia 2024 r. jedynie o wzajemne zniesienia kosztów. W aktualnym stanie sprawy, Sąd nie znalazł jednak podstaw do wydania orzeczenia w takiej właśnie treści (w kontekście art. 100 k.p.c. lub 104 k.p.c.).
Strona pozwana wnosiła również o zwrot połowy uiszczonej opłaty sądowej od apelacji (taki wniosek zawarła w punkcie 3 pisma z dnia 8 stycznia 2024 r.). Sąd zatem nie znalazł podstaw do orzekania w tym zakresie. Ubocznie można wskazać, że nawet gdyby przyjąć, iż jest to pomyłka (a więc, że wniosek dotyczy jednak zwrotu opłaty sądowej od skargi kasacyjnej), to należałoby odmówić zwrotu połowy opłaty od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (gdyż pismo cofnięto po rozpoczęciu posiedzenia, na które sprawa została skierowana – odbyto posiedzenie niejawne w tej sprawie zarejestrowanej pod sygnaturą I CSK 970/22).
[ał]
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)