Sygn. akt II CSK 98/15
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie z wniosku P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K.
przy uczestnictwie A. J. i Z. J.
o stwierdzenie zasiedzenia służebności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 października 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w Płocku
z dnia 15 października 2014 r., sygn. akt IV Ca 565/14,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od skarżącego wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 15 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Płocku zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Sierpcu i oddalił wniosek P. spółki akcyjnej z siedzibą w K., w sprawie z udziałem A. J. i Z. J., o stwierdzenie zasiedzenia służebności.
Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art.39813 § 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
l.n