II CSK 88/21

Sygn. akt II CSK 88/21

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku B. Z.
‎przy uczestnictwie J. G.
‎o podział majątku wspólnego,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2021 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w G.
‎z dnia 1 października 2020 r., sygn. akt V Ca […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. orzeka, że każdy z uczestników postępowania pokrywa koszty postępowania kasacyjnego w swym zakresie.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa dotyczy podziału majątku wspólnego byłych małżonków, po orzeczeniu rozwodu. Na tle wniesionej skargi brak jest wyraźnych argumentów przemawiających za  przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sprawa nie wiąże się z  jakimikolwiek poważnymi problemami prawnymi. Jej stan prawny pozostaje jasny - wątpliwości wyrażone w skardze kasacyjnej skupiają się zaś jedynie wokół sposobu rozliczenia poszczególnych składników majątku objętego wcześniej małżeńską wspólnością majątkową. W szczególności, w sprawie nie zachodzi oczywista zasadność skargi (która została wymieniona w jej uzasadnieniu jako jedyna przesłanka przyjęcia do rozpoznania). Trudno stwierdzić, by Sąd Apelacyjny dopuścił się jakiegokolwiek rażącego naruszenia prawa, które odpowiadałoby rozumieniu tej przesłanki utrwalonemu w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Ewentualne drobne uchybienia w sposobie podziału majątku, o których mowa w skardze kasacyjnej, nie wystarczałyby do stwierdzenia, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

ke