II CSK 833/16

Sygn. akt II CSK 833/16

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z wniosku K. Spółki Akcyjnej w T.
‎przy uczestnictwie P. K.
‎o wpis hipoteki przymusowej,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 czerwca 2017 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w P.
‎z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ca (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. stwierdza, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca – K. S.A. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 czerwca 2016 r. (k. 162 akt sprawy), w którym oddalono apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 15 stycznia 2016 r. Postanowieniem tym oddalono wniosek o wpis hipoteki przymusowej (bliżej opisanej we wniosku, k. 103 akt sprawy).

W skardze kasacyjnej wnioskodawcy podniesiono zarzuty naruszenia art. 110¹ w zw. z art. 111¹ ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. 2013 r., poz. 707, ze zm.) i art. 626⁸ § 2 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawca stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie istnieje potrzeba wykładni art. 626⁸ § 2 k.p.c., ponieważ  budzi on poważne wątpliwości w kontekście zakresu kognicji sądu wieczystoksięgowego w sytuacji, w której składane są wnioski o wpis hipotek przymusowych (s. 3 skargi).

Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie w całości także orzeczenia Sądu drugiej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Analizując treść postanowień obu Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej oraz  zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, Sąd  Najwyższy stwierdził, że - wbrew stanowisku strony skarżącej - w rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziane w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. Nie istnieje bowiem potrzeba dokonania wykładni art. 628⁸ § 2 k.p.c. w zakresie wskazanym w treści wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wykładnia tego przepisu była wielokrotnie dokonywana w orzecznictwie Sądu Najwyższego i na jej podstawie można na pewno wyjaśnić zakres kognicji Sądu wieczystoksięgowego także w sprawach dotyczących wpisu hipoteki przymusowej. W związku z tym należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny trafnie, honorując zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego, przyjął, że skoro wniosek o wpis hipoteki jest wynikiem repartycji zabezpieczenia, to z treści wniosku powinno wynikać to, w jaki sposób repartycja ta została dokonana przez wnioskodawcę (wierzyciela hipotecznego). Tymczasem informacja taka nie wynika z treści złożonego wniosku (k. 30v akt sprawy). Wynika z niej jedynie wysokość wierzytelności zabezpieczonej przysługującej wierzycielowi i określenie nakazu zapłaty, którym ta wierzytelność została objęta.

W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398¹ § 1 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 520 § 1 k.p.c.

aj, jw