II CSK 8/13

Sygn. akt II CSK 8/13

POSTANOWIENIE

Dnia 13 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper

w sprawie z wniosku M. T.
‎przy uczestnictwie D. P., I. S. i J. T.
‎o zmianę prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 czerwca 2013 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w P.
‎z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt II Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

oddala wniosek uczestniczki D. P. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

W skardze kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w P. oddalającego jego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w P., którym oddalony został wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, skarżący uzasadniał wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oczywistą zasadnością skargi (art. 398⁹ § 1 pkt i 4 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest kwalifikowanym środkiem prawnym, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a leżącymi w interesie powszechnym. Rozpoznanie skargi kasacyjnej powinno służyć ochronie obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania, oraz zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądowego w takich sprawach, w których możliwe jest dokonanie zasadniczej wykładni przepisu prawa, mającej walor generalny i abstrakcyjny (post. SN z dnia 7 kwietnia 2009 r., II CSK 13/09, wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. II CSK 126/05, post. SN z dnia 4 lutego 2000 r., nie publ.).

Powołanie się przez skarżącego we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłankę z art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, mającej charakter oczywisty widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie wniesionej skargi do rozpoznania, na tle jej podstaw oraz motywów zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw do takiej oceny.

W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem Okręgowym, którą Sąd Najwyższy w granicach zaskarżenia bierze pod uwagę z urzędu.

Z tych przyczyn na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. Z uwagi na brak przesłanek do odstąpienia od zasady określonej w art. 520 § 1 k.p.c. oddaleniu podlegał wniosek uczestniczki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

aw

jw