II CSK 778/18

Sygn. akt II CSK 778/18

POSTANOWIENIE

Dnia 10 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa T. Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w W.
‎przeciwko Województwu (…)
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 29 czerwca 2018 r., sygn. akt I ACa (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od pozwanego na rzecz powódki 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący opiera wniosek o przyjęcie skargi na potrzebie wykładni art. 405 k.c. oraz jej oczywistej zasadności. Wedle skarżącego wykładnia art. 405 k.c. wymaga odpowiedzi na pytanie, czy  konieczne jest badanie zubożenia w sytuacji, w której sąd uwzględnia powództwo na podstawie bezpodstawnego wzbogacenia. Tego samego, w świetle uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ma dotyczyć pogląd o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarga strony pozwanej nie  wskazuje w żadnym stopniu na to, aby wykładnia art. 405 k.c. budziła poważne  wątpliwości lub wywoływała rozbieżności w orzecznictwie sądów. Samo stwierdzenie, że zachodzi potrzeba oceny stopnia zubożenia po stronie powoda nie jest tu wystarczające. Jak wynika z ustaleń faktycznych zawartych w  zaskarżonym wyroku sam fakt zubożenia był przez sąd zbadany i oceniony jako nie budzący wątpliwości w związku z nabyciem mienia przez pozwanego na skutek obowiązywania zasady superficies solo cedit. Stanowiło to zresztą jedno z głównych ustaleń Sądu drugiej instancji. W tym stanie rzeczy wątpliwości skarżącego jawią się jedynie jako hipotetyczne.

To samo dotyczy podniesionej w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kwestii częściowego rozliczenia umowy w stosunku do powoda. Sąd meriti wyraźnie wskazał, ze w związku z częściowym rozliczeniem można mówić o częściowym zubożeniu powoda, co następnie uwzględnił w wysokości uwzględnionego roszczenia (s. 23-24 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

as]

jw