II CSK 714/15

Sygn. akt II CSK 714/15

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa J. G.
‎przeciwko P. K. i W. M.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powód zarzucił wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 15 kwietnia 2015 r. naruszenie przepisów postępowania przez uznanie za prawidłowe powołania biegłego z niewłaściwej dziedziny oraz naruszenie art. 65, 370, 405 k.c. i art. 41 k.r.o., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił oczywista jej zasadnością.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien odwoływać się do tych przepisów, których naruszenie jest zarzucane w ramach przytoczonych w skardze podstaw kasacyjnych.

W art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa.

Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna  jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. tylko  wtedy, gdy  wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest   dostrzegalna bez  potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, z  dnia  23 listopada 2011  r., III  PK 44/11, z dnia 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11). Innymi    słowy, przytoczone w  skardze  kasacyjnej okoliczności powinny  jednoznacznie wskazywać na to, że  w  zasadniczym postępowaniu skarga  kasacyjna zostanie  rozstrzygnięta na  korzyść strony, która ją wniosła (por.  T. Wiśniewski, w:  H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234).

W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego  z powoływanych w skardze przepisów. W zakresie odnoszącym się do zarzucanych  uchybień proceduralnych przepisy te nie zostały w skardze nawet zindywidualizowane.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

jw