Sygn. akt II CSK 711/14
POSTANOWIENIE
Dnia 12 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z wniosku R. O. i A. O.
przy uczestnictwie M. T. i G. T.
o ustanowienie drogi koniecznej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania
od postanowień Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim
z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt V Ca 58/14, V Ca 59/14,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestników solidarnie na rzecz wnioskodawców kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia ma na celu – w interesie publicznym – ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.
Chociaż skarżący uczestnicy powołali się na przesłankę określoną w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie zmierza do uzyskania oczekiwanej i aprobowanej przez skarżących wykładni art. 145 § 1 k.c., co nie jest równoznaczne z wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego, o czym świadczy struktura normy prawnej art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., odróżniająca poszczególne przesłanki.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z ar.t 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 7 pkt 3 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490).
