II CSK 681/14
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-06-11
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CSK 681/14
POSTANOWIENIE
Dnia 11 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z powództwa Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.
przeciwko "G. P." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 czerwca 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 maja 2014 r.,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Powód Zakład Wodociągów i Kanalizacji sp. z o. o. z siedzibą w P. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 maja 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie aby skarga była oczywiście uzasadniona. Rozbudowana argumentacja w skardze kasacyjnej, w której powódka uzasadnia, że zaskarżony wyrok narusza przepisy, na których Sąd Apelacyjny oparł swoje rozstrzygnięcie, a z drugiej strony obszerne wywody zawarte w odpowiedzi na skargę kasacyjną, z których wynika, że ustalenia Sądu Apelacyjnego są trafne, wskazują, że nie można uznać skargi kasacyjnej za oczywiście uzasadnioną. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zakłada, że zaskarżony wyrok zawiera takie uchybienia, które bez pogłębionej analizy wskazują na wadliwe zastosowanie lub wykładnię przepisów, na których oparte zostało rozstrzygnięcie. Jeżeli natomiast Sąd Apelacyjny przyjął jedno z występujących w literaturze i orzecznictwie stanowisk i uzasadnił przekonująco swoje rozstrzygnięcie, to brak podstaw do uznania, że skarga kasacyjna, w której zwalcza się pogląd Sądu II instancji jest oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia – z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Na wniosek pozwanego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
eb
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)