Sąd Najwyższy

II CSK 664/19

postanowienie SN z dnia 2020-05-28

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 664/19
Data orzeczenia2020-05-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 664/19

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa A. W.
‎
przeciwko B. H.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2020 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego w P.
‎
z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi. Oczywista zasadność ma w pierwszej kolejności wynikać z naruszenia art. 58 § 1 k.c. - zdaniem skarżącej nie udowodniono w sprawie, że strony zawierając tę umowę zmierzały do obejścia prawa, w szczególności w kontekście egzekucji z nieruchomości pozwanego. Zauważyć jednak trzeba, że sąd w istocie nie zastosował art. 58 k.c. - jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie uznano umowy za nieważną, lecz za nieistniejącą, ponieważ przyjęto, że do zawarcia umowy w ogóle nie doszło (choć był jej substrat w postaci dokumentu umowy, to w istocie nie doszło do zgodnego oświadczenia woli stron). Oczywiście  z  takim stanowiskiem sądu meriti można polemizować, ponieważ wynika ono z oceny całokształtu stanu faktycznego, jednakże niewątpliwie przyjęta przez sąd interpretacja nie jest oczywiście nieprawidłowa – jest jedną z możliwych, zatem miejsce na taką polemikę byłoby w ramach zarzutów kasacyjnych, a poglądu sądu nie można uznać za oczywiście nieprawidłowy. Ponadto nie doszło też do oczywiście nieprawidłowego zastosowania art. 328 k.p.c. - jest jasne, że w okolicznościach konkretnej sprawy nie zawsze wszystko da się wyjaśnić, a wówczas kwestie niewyjaśnione podlegają interpretacji przez sąd - nie ma w tym żadnej oczywistej nieprawidłowości.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie