II CSK 652/14

Sygn. akt II CSK 652/14

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa Miasta Łódź - Urzędu Miasta Łodzi
‎przeciwko J. N. i D. N.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
‎z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt I ACa 1460/13,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c., i  właściwego ich uzasadnienia.

Chociaż strona skarżąca powołała się na przesłanki określone w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., to nie przedstawiła argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień, ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów.

Wskazywanie na potrzebę zakreślenia uniwersalnych granic stosowania art. 5 k.c., nie jest istotnym zagadnieniem prawnym, ponieważ o subsumpcji tego przepisu przez sąd przesądzają zindywidualizowane okoliczności każdego stanu faktycznego.

Również dwa wskazane orzeczenia SN nie są dowodem istnienia w  orzecznictwie sądowym poważnych wątpliwości i rozbieżności interpretacyjnych art. 5 k.c.; a rozbieżność orzeczeń w kwestii możliwości stosowania art. 5 k.c. jest naturalną konsekwencją dokonania swobodnej oceny przez sąd w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w  istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i  3 k.p.c. oaz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 461).