Sygn. akt II CSK 633/15
POSTANOWIENIE
Dnia 30 marca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa K. S. i K. S.
przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych
i Autostrad w W.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 30 marca 2016 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powodów K. S. i K. S. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lipca 2014 r. oddalającego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa – Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w W. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli.
Wyrok Sądu Apelacyjnego powodowie zaskarżyli skargą kasacyjną, uzasadniając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania występowaniem przesłanek określonych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Wskazali na potrzebę dokonania wykładni art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w celu uzyskania odpowiedzi odnośnie do znaczenia zawartego w nim pojęcia „pozostałej części nieruchomości”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna Sąd Najwyższy działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 206/07, nie publ.). Dlatego też uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka. (postanowienia SN z 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I CSK 178/07, nie publ. i z dnia 21 lipca 2005 r. sygn. akt V CSK 18/05, nie publ.). W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Sformułowane przez skarżących zagadnienie pozbawione jest cech, kwalifikujących je jako istotne w przyjętym rozumieniu. Objęta nim kwestia prawna rozstrzygnięta została bowiem przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 września 2013 r., III CZP 35/13, (OSNC 2014, nr 3, poz. 27). W konsekwencji brak jest także drugiej określonej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. przesłanki mającej uzasadniać rozpoznanie skargi kasacyjnej.
W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu.
Z tych przyczyn na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 98 § 1 w z. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
db
[l.n]