Sąd Najwyższy

II CSK 621/17

postanowienie SN z dnia 2018-02-27

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 621/17
Data orzeczenia2018-02-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 621/17

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lutego 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa R.Ż.
‎
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej ,,D.” w G.
‎
o ustalenie nieważności uchwał, ewentualnie o uchylenie uchwał,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lutego 2018 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]
‎
z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej nie została w sposób przekonywający uzasadniona na stronach 5-6 przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ skarżąca nie przedstawiła argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie mogą być  uznane za zagadnienia „istotne” w rozumieniu tego przepisu procesowego.

Takimi argumentami przemawiającymi za występowaniem istotnego zagadnienia prawnego nie są trzy pytania sformułowane na s. 5-6 skargi kasacyjnej, których przedmiotem jest ocena interpretacji wzajemnej relacji art. 5 ust. 2 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych i art. 75 ustawy prawo spółdzielcze.

Powołanie się na s. 4-5 na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do wymienionych kwestii interpretacyjnych i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c. Nie może więc taka argumentacja stanowić podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, zwłaszcza w sytuacji, w której sama skarżąca ma wątpliwości w przedmiocie wykładni obu norm i ich wzajemnej relacji.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 8 ust. 1 pkt 1 oraz § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1804).

jw

Zapytaj AI o to orzeczenie