II CSK 59/06

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-04-07

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie zawierała prawidłowo uzasadnionego wniosku o przyjęcie do rozpoznania. Orzeczenie pokazuje, że samo powtórzenie zarzutów kasacyjnych nie spełnia wymogów formalnych z art. 3984 k.p.c. i prowadzi do odrzucenia skargi bez wzywania do uzupełnienia.

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 59/06
Data orzeczenia2006-04-07
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieMirosław Bączyk (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 59/06 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku M.G. przy uczestnictwie B.A. i S.M. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczek postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 sierpnia 2005 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od uczestniczek postępowania B.A. i S.M. na rzecz wnioskodawczyni kwotę 1 200 (tysiąc dwieście) zł tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać w swej treści, m.in., wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienia. Chodzi tu o odpowiednie wykazanie okoliczności, które podlegają badaniu w tzw. przedsądzie, tj. okoliczności określone w art. 3989 § 1 k.p.c. Brak w skardze kasacyjnej wniosku o rozpoznanie skargi i jego właściwego uzasadnienia powoduje odrzucenie skargi bez wzywania do uzupełnienia tego braku (art. 3986 § 2 k.p.c., por. np. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05; nieopubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 września 2005 r., II CSK 7/05, nie opubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2000 r., II CKN 1385/j00, OSNC 2001, z. 3, poz. 51). W skardze kasacyjnej wniosek o jej rozpoznanie uzasadniano w ten sposób, że „orzeczenie Sądu Okręowego w P. z dnia 26.08.2005 r. oczywiście narusza prawo poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 172 k.c. (...)”. Podobna formuła została powtórzona w końcowym fragmencie skargi. Należy zaznaczyć, że motywacja taka nie spełnia jednak wymogu właściwego uzasadnienia skargi kasacyjnej przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Uzasadnienie takie nie może bowiem sprowadzać się tylko do powołania się przez skarżącego na wcześniej przytoczone podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie stanowi bowiem odrębny element konstrukcyjny każdej skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 3986 § 2 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 k.p.c. i art. 108 § 1 k.p.c.

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)