II CSK 576/15

Sygn. akt II CSK 576/15

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z powództwa G. G. i K. W.

przeciwko J. W.
‎o ochronę dóbr osobistych,
‎na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powodów 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 maja 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego – formułując je jako problem, czy spór między osobami bliskimi pochowanego może uzasadniać dokonanie ekshumacji i przeniesienie ciała w inne miejsce.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na tę przesłankę polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151). Kwestia wskazana w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie odpowiada tej przesłance. Zobowiązanie do złożenia oświadczenia o zgodzie na ekshumację szczątków zmarłego, orzeczone jako środek ochrony dóbr osobistych, pozostaje w bezpośrednim związku z okolicznościami faktycznymi konkretnej sprawy i leży w sferze ocen rozpoznającego ją sądu. Pośrednio potwierdza to także argumentacja skarżących, którzy uzasadniając istnienie zagadnienia prawnego skupili się w znacznej mierze na przekonaniu o niezasadności zobowiązania orzeczonego przez sąd, nie zaś na wskazaniu jakichkolwiek wątpliwości prawnych o ogólnym charakterze. W konsekwencji nie można stwierdzić, by kwestia sformułowana przez skarżących mogła stanowić podstawę do sformułowania przez Sąd Najwyższy, w ramach rozpoznania skargi kasacyjnej, generalnego poglądu, który odpowiadałby istotnemu zagadnieniu prawnemu w opisanym wyżej rozumieniu.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

l.n