Sąd Najwyższy

II CSK 569/18

postanowienie SN z dnia 2019-05-15

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 569/18
Data orzeczenia2019-05-15
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Krzysztof Strzelczyk, SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący), SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 569/18

POSTANOWIENIE

Dnia 15 maja 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa J. Ż.
‎
przeciwko A. R.
‎
o ochronę dóbr osobistych,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego i potrzebie wykładni art. 14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Przedstawione zagadnienie prawne jak i potrzeba wykładni przepisu zostały sformułowane niezwykle kazuistycznie, co prowadzi do wniosku, że są one pozbawione niezbędnej dla przesłanek przyjęcia skargi do rozpoznania cechy ogólności i abstrakcyjności. Ponadto zmierzają one jedynie do podważenia utrwalonej już linii orzeczniczej Sądu Najwyższego, który wielokrotnie wskazywał na obowiązki podmiotów prowadzących fora internetowe w zakresie kontroli i monitoringu. Nie jest też prawdą, że Sąd drugiej instancji nie uwzględnił charakteru prowadzonej przez pozwaną strony internetowej i możliwości technicznych, lecz uznał iż pozwana nie  sprostała ciężarowi dowodu w zakresie wykazania że nie miała wiedzy o bezprawności opublikowanego komentarza.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

a

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie