II CSK 510/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2017-02-03
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CSK 510/16
POSTANOWIENIE
Dnia 3 lutego 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z powództwa H. Spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.
przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Izby Celnej w P.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 lutego 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony powodowej na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Powód H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 sierpnia 2015 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz aby istniała potrzeba wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości. O tym, że skutkiem braku notyfikacji wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów, które zastosował organ celny nie jest powstanie roszczeń odszkodowawczych po stronie dotkniętej takim działaniami przesądził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 11 czerwca 2015 r. C 98/14. Także Sąd Najwyższy kilkakrotnie uznał, że stosowanie przepisów, które wymagają notyfikacji, w razie jej braku nie pozwala ocenić zachowania organu stosującego te przepisy jako bezprawnego (vide z uchwała 20 listopada 2015 r., III CZP 82/15, postanowienie z dnia 8 grudnia 2015, IV CSK 382/15 oraz postanowienie z dnia 21 kwietnia 2016 V CSK 641/15) Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Na wniosek pozwanego - zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
aj
l.n
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)