II CSK 504/20

Sygn. akt II CSK 504/20

POSTANOWIENIE

Dnia 19 maja 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa Gospodarstwa Rolnego W. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.
‎przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa z siedzibą w W.
‎o ustalenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 maja 2021 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 24 kwietnia 2020 r., sygn. akt I ACz (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Kluczowym problemem, jaki wystąpił w tej sprawie, jest pytanie o relację między wcześniejszym postępowaniem (w którym, po zmianie powództwa, rozpatrywano roszczenie o ukształtowanie oraz o ustalenie) oraz postępowaniem prowadzonym aktualnie (którego przedmiotem jest roszczenie o ustalenie), które było już przedmiotem zarzutów rozpatrywanych przez Sąd Apelacyjny w postanowieniu zaskarżonym wniesioną obecnie skargą kasacyjną. W świetle informacji o wcześniejszym postępowaniu (zwłaszcza z punktu widzenia treści pozwu i zakresu rozpoznania sprawy określonego przez sąd powszechny), w pełni przekonujący wydaje się wniosek Sądu Apelacyjnego o tożsamości przedmiotu obu postępowań. Rozumowanie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest w pełni spójne i przekonujące. Nie wydaje się, by w tym zakresie zaskarżone orzeczenie było dotknięte jakąkolwiek poważną i ewidentną wadą, która odpowiadałaby przesłance przewidzianej w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Ewentualne przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania mogłoby z tego punktu widzenia pozwolić wyłącznie na ponowną weryfikację rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego. Za rozpoznaniem skargi nie przemawia natomiast jakikolwiek interes publiczny, który byłby właściwy temu środkowi zaskarżenia. Należy także zauważyć, że w sprawie doszło do cofnięcia pełnomocnictwa. Nastąpiło ono jednak ze skutkiem na 31 grudnia 2020 r., a zatem nie wywołało skutku w odniesieniu do czynności, jakich pełnomocnik dokonał już wcześniej w postępowaniu.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

jw