Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-03-20
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt II CSK 497/13
POSTANOWIENIE
Dnia 20 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa K. B. i H. B.
przeciwko D. B.
o rozwiązanie umowy ,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 marca 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje radcy prawnemu J. K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodom z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powodowie złożyli skargę kasacyjną, w której powoływali się na oczywistą jej zasadność oraz występowanie istotnego zagadnienia prawnego. Przede wszystkim należy stwierdzić, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Lektura zakwestionowanego wyroku nie dowodzi oczywiście wadliwej interpretacji lub zastosowania prawa przez sąd. Nie dowiedziono, że pozwany w sposób uporczywy narusza zasady współżycia społecznego wobec powodów, ani że nie wywiązuje się z ciążących na nim z mocy zawartej z powodami umowy obowiązków, ani tym bardziej, że popełnił względem nich jakieś przestępstwo. Nie uzasadnia przyjęcia skargi do rozpoznania także wskazane zagadnienie prawne. Sprowadza się do potrzeby uznania, że celowe niedbanie przez otrzymującego gospodarstwo rolne o darczyńców automatycznie świadczy o naruszeniu przez niego zasad współżycia społecznego, co miałoby uzasadniać rozwiązanie umowy przekazania gospodarstwa rolnego. W art. 89 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1403) wskazano w sposób elastyczny przesłanki, których wystąpienie pozwala na rozwiązanie rozważanej umowy. Nie budzi wątpliwości ich ocenny charakter, muszą one zatem być zawsze rozważane na tle całego stanu faktycznego sprawy.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
[aw]
jw
