Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-03-14
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II CSK 485/13
POSTANOWIENIE
Dnia 14 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku T. L. i I. L.
przy uczestnictwie Miasta P.
o zasiedzenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania
od postanowienia Sądu Okręgowego w P.
z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt XV Ca […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie o zasiedzenie skarżący uczestnik postępowania podniósł, że skarga jest oczywiście uzasadniona, ponieważ Sąd Okręgowy badał istnienie dobrej wiary wyłącznie w chwili wejścia w posiadanie nieruchomości, a nie w toku posiadania ad usucapionem. Nie przemawia to jednak za przyjęciem skargi do rozpoznania, skarżący nie dostrzega bowiem, że prawo polskie w art. 172 k.c. przyjęło zasadę mala fides superveniens non nocet. Liczy się więc kwestia dobrej albo złej wiary wyłącznie w chwili wejścia w posiadanie nieruchomości. W konsekwencji stanowiska przyjętego przez Sąd Okręgowy co do oceny dobrej albo złej wiary posiadaczy nie można uznać za oczywiście nieprawidłowe.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
[aw]
es
