II CSK 457/14

Sygn. akt II CSK 457/14

POSTANOWIENIE

Dnia 4 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa M. Ł., T. S., L. K., U., C., Z. J. i S. K.
‎przeciwko Miastu K. oraz Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K.
‎o odszkodowanie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda L. K.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […],

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa od powoda L. K. kwotę 1800,- (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 398⁴ § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.

Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym. W wypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. należy sformułować zagadnienie prawne oraz przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001, II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 23 listopada 2010 r., II CSK 344/10, niepubl.).

Na etapie badania przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania Sąd Najwyższy nie analizuje zasadności podstaw skargi kasacyjnej, nie mniej jednak rozważa, czy pozostają one w związku z przytoczonymi przez skarżącego przesłankami przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Do rozstrzygnięcia w postępowaniu kasacyjnym zagadnień prawnych sformułowanych jako przesłanki przyjęcia skargi może dojść bowiem jedynie wtedy, gdy wskazane przez skarżącego podstawy skargi kasacyjnej pozwalają na ich ocenę i sformułowanie na nie odpowiedzi. Wskazane zagadnienie prawne odnoszące się do wykładni pojęcia szkody w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. w zw. z art. 160 k.p.a. nie pozostaje w korelacji z jedynym zarzutem zgłoszonym w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej, wskazującym na naruszenie tych przepisów ale w aspekcie przyjęcia przez Sąd drugiej instancji, że nie ma związku przyczynowego pomiędzy wskazaną przez powodów szkodą a zdarzeniem, które ją wywołało. Sąd Najwyższy przy rozpoznaniu skargi kasacyjnej nie może wyjść poza granice zaskarżenia i podstawy skargi kasacyjnej (art. 398¹³ § 1 k.p.c.). Znaczną część uzasadnienia wniosku stanowi przytoczenie stanu faktycznego sprawy oraz sprawozdanie z dotychczasowego jej przebiegu i stanowisk Sądów obu instancji (cztery na sześć stron uzasadnienia), a pozostałej części nie można zakwalifikować jako pogłębionego wywodu prawnego, bo stanowi przedstawienie własnego, subiektywnego stanowiska skarżącego co do znaczenia prawnego zdarzeń stanowiących w jego ocenie źródło szkody.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 ⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1, art. 99, art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 398²¹ k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 oraz § 13 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).