II CSK 430/18
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2019-10-16
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt II CSK 430/18
POSTANOWIENIE
Dnia 16 października 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Manowska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jacek Grela
SSN Marcin Krajewski
w sprawie z powództwa F. W. i T. W.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej (…) w B.
o ustalenie nieistnienia uchwały,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2019 r.,
skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I ACa (…),
1) ustala wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 6143 (sześć tysięcy sto czterdzieści trzy) zł;
2) odrzuca skargę kasacyjną;
3) zasądza od F. W. i T. W. na rzecz pozwanej kwoty po 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 marca 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację powodów F. W. i T. W. od wyroku Sądu Okręgowego w K.
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wnieśli powodowie podnosząc zarzuty naruszenia art. 22 ust. 3 pkt 5a w związku z art. 23 ust. 2 ustawy o własności lokali, art. 36 § 2, art. 37 § 1 pkt 1 i § 4 k.r.o. w związku z art. 63 § 2 k.c. oraz art. 209 w związku z art. 199 k.c. W konkluzji skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Skarga kasacyjna powodów podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd Apelacyjny w (…) była sprawa o ustalenie nieistnienia uchwały wspólnoty mieszkaniowej. O dopuszczalności skargi kasacyjnej w tego typu sprawach (o uchylenie, ustalenie nieistnienia oraz o stwierdzenie nieważności uchwały) decyduje charakter uchwały. Jeśli przedmiotem uchwały są prawa lub obowiązki o charakterze majątkowym, skarga jest niedopuszczalna, stosownie do art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000 zł (porównaj np. uchwałę 7 sędziów SN z dnia 10 maja 2011 r., III CZP 126/10). Przedmiot zaskarżonej uchwały niewątpliwie wskazuje na jej majątkowy charakter, co również wynika z zarzutów podnoszonych przez powodów w toku całego postępowania (uszczuplenie ich majątku jako właścicieli odrębnej własności lokalu i współwłaścicieli nieruchomości wspólnej związanej z tym prawem). Powodowie określili wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną na kwotę 119.039 zł. Jak wyjaśnili w piśmie uzupełniającym apelację (wartość przedmiotu sporu nie była wskazana w pozwie), wartość ta odpowiada łącznej wartości lokali jakie miałyby powstać w wyniku przebudowy strychu. Tak wyliczona suma nie odzwierciedla interesu majątkowego powodów. O majątkowym charakterze sprawy decyduje ścisłe powiązanie zasadniczego przedmiotu rozstrzygnięcia z mieniem wyrażające się w bezpośrednim wpływie rozstrzygnięcia na stan mienia powoda lub bezpieczeństwo tego mienia (tak np. Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 27 marca 2008 r., II CZ 4/08 oraz z dnia 9 lipca 2009 r., II PK 240/08). Umknęło uwadze powodów, że w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia ich interes majątkowy nie odpowiada łącznej wartości mających powstać lokali, ale fragmentowi tej wartości odpowiadającemu udziałowi skarżących we współwłasności nieruchomości wspólnej, gdyż – jak sami podnosili w toku procesu – na skutek wykonania zaskarżonej uchwały zmniejszeniu uległaby wartość ich udziału w nieruchomości wspólnej. Udział ten wynosi natomiast 516/10 000 zł co oznacza, że zagrożony interes majątkowy powodów zamyka się w kwocie
6142 zł (po zaokrągleniu do jednego złotego w górę). Pomimo zatem, że przedmiotem zaskarżenia jest cała uchwała wspólnoty, to w istocie interes majątkowy powodów zagrożony tą uchwałą nie może przekraczać wartości udziału powodów, w który ingeruje przedmiot uchwały. Mając na uwadze, że wartość przedmiotu sporu nie została wskazana w pozwie i nie podlegała badaniu przez sąd pierwszej instancji, a zatem nie ma zastosowania ograniczenie z art. 26 k.p.c., Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 368 § 2 zdanie drugie k.p.c. i art. 25 § 1 k.p.c. ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 6142 zł (porównaj np. postanowienia SN z dnia 20 stycznia 2017 r., I CZ 105/16; z dnia 1 grudnia 2016 r., IV CSK 247/16 czy też z dnia 17 czerwca 2016 r., IV CZ 39/16). Tak ustalona wartość przedmiotu zaskarżenia powoduje, że skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie nie jest dopuszczalna (art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.).
Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. i art. 39821 w związku z art. 98 k.p.c. orzekł jak na wstępie.
aj
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)