Sygn. akt II CSK 419/19
POSTANOWIENIE
Dnia 23 stycznia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku W. C.
przy uczestnictwie S. K.
o wpis prawa własności,
na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2020 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt VII Ca (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje adw. R.J. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie wnioskodawcy z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniesiono występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości, a także oczywistą zasadność skargi. Żadna z tych okoliczności nie została jednak właściwie uzasadniona, więc trudno nawet indywidualnie się do nich odnieść. W szczególności za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przemawiają wątpliwości co do zakresu kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, które są już utrwalone w stabilnym orzecznictwie sądowym, a zwłaszcza jest oczywiste, że sąd nie może badań dokumentu będącego podstawą wcześniejszego wpisu w księdze wieczystej.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw