II CSK 400/20

Sygn. akt II CSK 400/20

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku W. R.
‎przy uczestnictwie M. M., K. P., M. N.,

E. N., B. I., B. B., Z. M., I. R., R. R., D. R., T. R. s. J., A. D., K. R., P. R., S. B., M. Ś., J. R., C. G. i T. R. s. A.
‎o zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 grudnia 2020 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w P.
‎z dnia 7 października 2019 r., sygn. akt II Ca (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników C. G., M. M., K. P., M. N., E. N., K. R., P. R., T. R. s. A., S. B. i J. R. solidarnie kwotę 1350 (tysiąc trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi. Z tego względu skarga ta nie zasługuje jednak na przyjęcie jej do rozpoznania. Po pierwsze, lektura uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia ujawnia, jak złożony był stan faktyczny w tej sprawie i o ile nawet można polemizować z rozstrzygnięciem Sądu II instancji, o tyle nie doszło do naruszenia przez ten Sąd prawa w sposób oczywisty ani przez jego wykładnię, ani przez zastosowanie. Po drugie, podnoszone w skardze kasacyjnej zarzuty mające wykazać jej oczywistą zasadność dotyczą dokonanych przez Sądy meriti ustaleń faktycznych i przeprowadzonej przez nie oceny dowodów, co jednak a limine nie podlega badaniu w postępowaniu kasacyjnym. W tej sprawie wpłynęła 1 odpowiedź na skargę z wnioskiem o zasądzenie kosztów złożona przez pełnomocnika reprezentującego 10 osób, przy czym załączył on 2 pełnomocnictwa (na jednym były podpisy 7 mocodawców, a na 2 podpisy 3 mocodawców) i dowód dwukrotnie wniesionej opłaty. W odpowiedzi na skargę sformułowano wniosek o zasądzenie kosztów dla każdego mocodawcy. Zasadne jest jednak zasądzenie kosztów tylko raz, solidarnie na rzecz wszystkich reprezentowanych, jak to zrobił Sąd II instancji. Należy bowiem stwierdzić, że jednokrotnie udzielono pomocy prawnej, czego dowodem jest złożenie odpowiedzi na skargę o tej samej treści.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

W tej sprawie wpłynęła jedna odpowiedź na skargę z wnioskiem o zasądzenie kosztów złożona przez pełnomocnika reprezentującego 10 osób, przy czym załączył on 2 pełnomocnictwa (na jednym były podpisy 7 mocodawców, a na 2 podpisy 3 mocodawców) i dowód dwukrotnie wniesionej opłaty. W odpowiedzi na skargę sformułowano wniosek o zasądzenie kosztów dla każdego mocodawcy. Zasadne jest jednak zasądzenie kosztów tylko raz, solidarnie na rzecz wszystkich reprezentowanych, jak to zrobił Sąd II instancji. Należy bowiem stwierdzić, że jednokrotnie udzielono pomocy prawnej, czego dowodem jest złożenie odpowiedzi na skargę o tej samej treści.

jw