II CSK 391/15

Sygn. akt II CSK 391/15

POSTANOWIENIE

Dnia 14 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa U. S. i Z. S.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście Z.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 stycznia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powodów

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powodowie zarzucili zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 65 k.c. oraz  art. 160 k.p.a., a wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uzasadnili potrzebą wykładni budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów przepisów art. 65 § 1 i 2 k.c. w zakresie dotyczącym dopuszczalności stosowania w świetle tych przepisów dyrektywy wyrażanej łacińską sentencją clara non sunt interpretanda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie została wykazana potrzeba wykładni przepisów art. 65 k.c. w zakresie dotyczącym znaczenia i dopuszczalności stosowania w świetle tych przepisów dyrektywy ograniczającej interpretację oświadczeń woli tylko do postanowień niejasnych (clara non sunt interpretanda). Przepisy art. 65 k.c. były wielokrotnie pod tym kątem objaśniane. Za ugruntowany już w orzecznictwie Sądu Najwyższego można uznać pogląd odrzucający ograniczenie wykładni oświadczeń woli tylko do postanowień niejasnych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2014 r., V CSK 446/14 i powołane w nim orzecznictwo).

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powodów do rozpoznania.

l.n