II CSK 384/11

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2012-04-05

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 384/11
Data orzeczenia2012-04-05
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Antoni Górski, SSN Wojciech Katner, SSN Marian Kocon, SSN Antoni Górski (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 384/11 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z wniosku "P. Z." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. przy uczestnictwie "D. – B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. o wpis w księdze wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2012 r., skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 20 września 2010 r. utrzymał w mocy wpis w księdze wieczystej wielkości udziału w nieruchomości wspólnej dokonany przez referendarza w dniu 11 maja 2010 r., a Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r. oddalił apelację uczestnika postępowania od tego postanowienia. U podłoża tego orzeczenia legło stanowisko, że wniosek o dokonanie tego wpisu został złożony przez uprawniony do tego podmiot. Skarga kasacyjna uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego – oparta na podstawie drugiej z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 6262 k.p.c., i zmierza do uchylenia tego postanowienia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W prawie polskim podstawową zasadą postępowania wieczystoksięgowego jest działanie na wniosek – dotyczy to także wpisów (art. 6268 § 1 k.p.c.), jednakże, wypada zauważyć, że ustawodawca przewiduje także, w interesie wiarygodności (wiary publicznej) księgi wieczystej, dokonywanie z urzędu określonych wpisów. Dla rozstrzyganej sprawy szczególnie istotne znaczenie ma art. 6262 § 5 k.p.c. Przepis ten określa krąg legitymowanych osób do złożenia wniosku o dokonanie (wykreślenie) wpisu w księdze wieczystej. Zgodnie z jego treścią taki wniosek może złożyć właściciel nieruchomości, użytkownik wieczysty, osoba, na rzecz której wpis ma nastąpić, albo wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo, które może być wpisane w księdze wieczystej, a w sprawach dotyczących obciążeń powstałych z mocy prawa - także uprawniony organ. Regulacja ta określa w sposób wyczerpujący krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o dokonanie (wykreślenie) wpisu w księdze wieczystej i stanowi rozwiązanie o charakterze szczególnym wobec treści art. 510 k.p.c., który to przepis przewiduje jako zasadę możliwość uczestniczenia w postępowaniu nieprocesowym wszystkich osób zainteresowanych jego wynikiem. Brzmienie art. 6262 § 5 k.p.c. nakazuje przyjąć, że inne osoby niż wymienione w tym przepisie nie są legitymowane do wystąpienia z wnioskiem o wpis prawa w księdze wieczystej. Takie unormowanie jest podyktowane usprawnieniem postępowania wieczystoksięgowego. Istota skargi kasacyjnej sprowadza się do twierdzenia, że Sądy niższej instancji z naruszeniem art. 6262 § 5 k.p.c. przyznały legitymację do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej „P. Z.” spółki z o.o. z siedzibą w Z., gdyż dokonały błędnej identyfikacji tej spółki. Utożsamiły ją z wierzycielem hipotecznym – P. spółką z o.o. z siedzibą w W. Skarżący przywołał orzeczenia Sądu Okręgowego wydane w innych sprawach, ale o tożsamym problemie faktycznym i prawnym, w których powyższa okoliczność została wykazana. Zgodzić zatem należało się ze skarżącym jedynie co do tego, że nasunęły się wątpliwości odnośnie do legitymacji „P. Z.” spółki z o.o. z siedzibą w Z. do wystąpienia z wnioskiem o żądany wpis prawa w księdze wieczystej. Tych wątpliwości nie usuwa uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, stąd orzeczenie to nie mogło się ostać. Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)