II CSK 347/14

Sygn. akt II CSK 347/14

POSTANOWIENIE

Dnia 10 grudnia 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosław Bączyk

w sprawie z powództwa D. P.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […]
‎o zadośćuczynienie i rentę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2014 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa […],

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21  stycznia 2014 r. Wyrok ten zapadł w wyniku wniesienia apelacji przez powoda, od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 maja 2013 r., w którym oddalono powództwo powoda skierowane przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie […] o zadośćuczynienie i rentę miesięczną.

W skardze wskazano na naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 417 § 1 k.c. (w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2014 r.), art. 419 k.c., art. 5 k.c. Podniesiono także zarzut naruszenia art. 231 k.p.c. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Analizując treść uzasadnienia wyroków Sądów meriti, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie  nie występuje przesłanka przyjęcia skargi do rozpoznania, przewidziana w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. Kwestia oczywistości skargi powinna być oceniana, oczywiście, z punktu widzenia ustaleń faktycznych poczynionych przez Sądy meriti (art. 393³ § 3 k.p.c.). Skarżący nie kwestionował tego, że jako podstawa ewentualnej odpowiedzialności deliktowej Skarbu Państwa – Wojewody […] mógł być przepis art. 417 k.c. w  brzmieniu obowiązującym przed dniem 1  września 2004 r. W świetle dokonanych ustaleń faktycznych nie było podstaw  do  przypisania winy funkcjonariuszom Skarbu Państwa (zakładu leczniczego) w związku z przetaczaniem u powoda krwi w Szpitalu w R. w 1991 r., skoro  możliwość w ogóle przeprowadzenia badań na obecność wirusa  HCV  powstała   dopiero w 1992 r. Przytoczone przez Sąd Apelacyjny  okoliczności (w  ostatnim fragmencie uzasadnienia zaskarżonego wyroku) na  pewno przeczą stanowisku powoda o  „rażącym naruszeniu art.   419     k.c.    przez      jego     niezastosowanie”. Sąd      Apelacyjny     miał uzasadnione  podstawy do tego, aby przyjąć, że w okolicznościach danej sprawy powoływanie się przez stronę pozwaną na zarzut przedawnienia roszczenia odszkodowawczego nie stanowiło nadużycia prawa w rozumieniu art. 5 k.c.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi powoda do rozpoznania

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do  postanowienia art. 102 k.p.c.

[aw]