II CSK 308/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-11-14

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 308/14
Data orzeczenia2014-11-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Zbigniew Kwaśniewski, SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący), SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 308/14

POSTANOWIENIE

Dnia 14 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa J. I.
przeciwko […] Bankowi […] Spółce Akcyjnej w W.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej powoda na s. 6 - 8 została w sposób wyodrębniony uzasadniona przesłanka przewidziana w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżący nie przedstawił jednak żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie - będące przedmiotem wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego - mogą być uznane za zagadnienia „istotne" w rozumieniu tego przepisu.

Nie sposób zwłaszcza podzielić stanowiska powoda, że istotne zagadnienie prawne polega na tym, iż Sąd Najwyższy będzie w stanie ocenić sprawę w sposób zewnętrzny, niezależny (s. 7 in fine skargi kasacyjnej).

Powołanie się na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na s. 4-6 na odwołaniu się do wcześniej wymienionych zarzutów wadliwej oceny dowodów i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej" (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania.

Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. 2013 r., poz. 490).

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)