II CSK 269/06

postanowienie – Sąd Najwyższy z dnia 2006-09-22

Najważniejsze z orzeczenia

Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna była niedopuszczalna w części dotyczącej odrzucenia apelacji oraz sprostowania oczywistego błędu pisarskiego. W pozostałym zakresie odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, podkreślając ograniczony katalog zaskarżalnych postanowień w postępowaniu wieczystoksięgowym. To ważne orzeczenie dla praktyki, bo pokazuje, kiedy skarga kasacyjna w ogóle nie przysługuje.

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 269/06
Data orzeczenia2006-09-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział II
SędziowieMaria Grzelka (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 269/06 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Maria Grzelka w sprawie z wniosku B.N. przy uczestnictwie [...]" o wpis prawa własności w dziale drugim księgi wieczystej KW nr [...], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 września 2006 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 grudnia 2005 r., sygn. akt [..], 1. odrzuca skargę kasacyjną w części objętej pismem procesowym z dnia 20 lutego 2006 r. oraz w części objętej pismem procesowym z dnia 28 lutego 2006 r. w zakresie dotyczącym pkt 2 i 4 zaskarżonego postanowienia, 2. w pozostałej części odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 3. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestników postępowania Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P. i Gminy Miasto P., działającej przez Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego kwoty po 1.200,- (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Skarga kasacyjna w części objętej pismem procesowym z dnia 20 lutego 2006 r., odnośnie do pkt 2 zaskarżonego orzeczenia, była niedopuszczalna, ponieważ art. 5191 § 1 k.p.c. nie przewiduje tego rodzaju środka zaskarżenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Również odnośnie do pkt 1 zaskarżonego orzeczenia skarga była niedopuszczalna ponieważ – jak wynika z uzasadnienia pisma procesowego z dnia 20 lutego 2006 r. – w istocie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie z dnia 23 stycznia 2006 r. o sprostowaniu oczywistego błędu pisarskiego; także na to postanowienie skarga kasacyjna nie przysługuje. Skarga kasacyjna w części objętej pismem procesowym z dnia 28 lutego 2006 r. odnośnie do pkt 2 i 4 zaskarżonego orzeczenia była niedopuszczalna w świetle art. 5191 § 1 k.p.c., ponieważ rozstrzygnięcie o odrzuceniu apelacji nie mieści się w hipotezie wymienionego przepisu, zaś postanowienie o wpisie ostrzeżenia nie jest postanowieniem co do istoty sprawy (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 1997 r. I CKN 31/96, OSNC 1997 nr 5, poz. 55, postanowienie SN z dnia 15 stycznia 1997 r. III Cz 1/97 – OSNC 1997 nr 4, poz. 37 oraz OSNC 1997, nr 6-7, str. 136). Niniejsze postanowienie w zakresie odmawiającym przyjęcia skargi do rozpoznania nie wymaga uzasadnienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 108 § 1 k.p.c.).

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)