Sygn. akt II CSK 247/20
POSTANOWIENIE
Dnia 15 października 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa M. N.
przeciwko R. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 października 2020 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powódki
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 4 listopada 2019 r., sygn. akt (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;
3. przyznaje adw. P.K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie powódce z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powódka wniosła skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi, która ma wynikać z rażącego naruszenia przepisów postępowania polegającego na tym, że Sąd II instancji przyjął za własne ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji, mimo że zarzuty apelacji m. in. ustalenia te kwestionowały. Zauważyć przy tym trzeba, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w istocie stanowi powtórzenie uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Stwierdzenie przez Sąd II instancji, że przyjmuje za własne ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji nie oznacza, jak zdaje się sugerować skarżący, że nie podlegały one kontroli. Wręcz przeciwnie - to dopiero skutkiem kontroli prawidłowości poczynienia tych ustaleń może być ich akceptacja przez Sąd II instancji. Zatem lektura uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw