II CSK 233/15

Sygn. akt II CSK 233/15

POSTANOWIENIE

Dnia 4 grudnia 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z wniosku M. E.
‎przy uczestnictwie Pracowniczej Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej

"K." w Ł. i J. B.
‎o ustanowienie odrębnej własności lokalu,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r.,
‎na skutek skarg kasacyjnych uczestnika postępowania Pracowniczej Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "K." w Ł. i uczestniczki postępowania J. B.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi
‎z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt III Ca 884/14,

1) odmawia przyjęcia obydwu skarg kasacyjnych do rozpoznania;

2) zasądza od Pracowniczej Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "K." w Ł. na rzecz M. E. kwotę 3600 zł oraz od J. B. na rzecz M. E. kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Przysługująca od prawomocnych orzeczeń skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu - w interesie publicznym - ujednolicanie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie spraw precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla orzecznictwa sądowego i rozwoju prawa. Uwzględnienie celu i charakteru skargi kasacyjnej wymaga właściwego rozumienia treści przesłanek, wymienionych w art. 398⁹ § 1 pkt 1-4 k.p.c., i właściwego ich uzasadnienia.

Chociaż skarżący powołali się na tę samą przesłankę określoną w art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. (s. 5 skargi) to nie przedstawili argumentacji jurydycznej mogącej przekonać o „istotności” sformułowanych zagadnień jako zagadnień prawnych, ani o istnieniu potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni wskazanych przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Ponadto, wbrew twierdzeniu skarżących (s. 6), nawet ewentualne występowanie istotnego zagadnienia prawnego nie jest tożsame z potrzebą dokonania wykładni przepisów przez Sąd Najwyższy i nie zawsze powoduje taką potrzebę, ponieważ są to dwie odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wymienione w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.c. i związane z wystąpieniem odrębnych ustawowo wskazanych okoliczności.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (s. 5-7) w istocie przedstawia, w odmiennym tylko ujęciu, kwestie podniesione w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Łatwo przy tym dostrzec, że wszystkie te kwestie występują na tle określonych, konkretnych okoliczności faktycznych i nie mają charakteru uniwersalnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia obydwu skarg kasacyjnych do rozpoznania, działając na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c., a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c., a ich wysokość określił na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490 ze zm.).