Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-12-04
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II CSK 231/15
POSTANOWIENIE
Dnia 4 grudnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa Gminy Miasto Szczecin
przeciwko A. O.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 518/14,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej pozwanej nie zostało w sposób przekonywający uzasadnione wystąpienie przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżąca sformułowała na s. 3 dwa bardzo obszerne pytania, ale nie przedstawiła żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie - będące przedmiotem licznych wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego - mogą być uznane za zagadnienia „istotne" w rozumieniu tego przepisu.
Powołanie się na s. 3 i 4 na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do pominięcia oceny zarzutu naruszenia art. 5 k.c. oraz jego niezastosowania i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi rozpoznania.
Stosowanie art. 5 k.c. może następować jedynie w sytuacjach wyjątkowych, gdy uwzględnienie powództwa prowadziłoby do sytuacji nieakceptowanej ze względów aksjologicznych i celowościowych.
Subsumpcja art. 5 k.c. nie może być wymierzona przeciwko treści prawa postrzeganego przez stronę pozwaną jako niesprawiedliwe, lecz musi być ona następstwem takiego wykonania prawa podmiotowego przez stronę powodową, które godzi w fundamentalne wartości, których urzeczywistnieniu ma służyć prawo (wyrok SN z dnia 24 stycznia 2013 r., II CSK 286/12, nie publ.).
Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.
Liczba powołanych orzeczeń: 2. Najpierw sądy najwyższe, potem najnowsze, z fragmentem uzasadnienia.
„Subsumpcja art. 5 k.c. nie może być wymierzona przeciwko treści prawa postrzeganego przez stronę pozwaną jako niesprawiedliwe, lecz musi być ona następstwem takiego wykonania prawa podmiotowego przez stronę powodową, które godzi w fundamentalne wartości, których urzeczywistnieniu ma służyć prawo (wyrok SN z dnia 24 stycznia 2013 r., II CSK 286/12, nie publ.).”
„… od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 518/14, …”
