II CSK 229/18

Sygn. akt II CSK 229/18

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku H. W.
‎przy uczestnictwie Gminy Ś.
‎o zasiedzenie,
‎na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 3 października 2018 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy

od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.
‎z dnia 17 października 2017 r., sygn. akt III Ca (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Ł. na rzecz adw. H. M. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt) powiększoną o należny podatek od towarów i usług (VAT) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację wnioskodawcy H. W. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł., w sprawie z udziałem gminy Ś., o zasiedzenie.

Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia postanowienia w zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji, ewentualnie uchylenia postanowienia w zaskarżonej części oraz postanowienia sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, ewentualnie postanowienia w zaskarżonej części i orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie wniosku. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych i nieważność postępowania, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 398⁹ § 1 pkt 1, 2, 3 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, zarówno z przyczyn wskazanych w skardze jak też z innych względów, które Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

aj