II CSK 209/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-10-16

Dane orzeczenia

SygnaturaII CSK 209/14
Data orzeczenia2014-10-16
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział II
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Marian Kocon (przewodniczący), SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 209/14

POSTANOWIENIE

Dnia 16 października 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon

w sprawie z wniosku H. S.-G.
przy uczestnictwie A. G.
o dział spadku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 października 2014 r.,
na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania

od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt I […] Ca […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od skarżącego na rzecz wnioskodawczyni kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestnika A. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w  K., w sprawie z wniosku H. S.-G., o dział spadku.

Uczestnik wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o  przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w  art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i  uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)