II CSK 192/19

Sygn. akt II CSK 192/19

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa D.R.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powoda

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt I ACa (…),

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje adw. J.D. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych, powiększoną o 23% podatku VAT, tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na nieważność postępowania oraz oczywistą zasadność skargi. Nieważność postępowania, w ocenie skarżącego, ma wynikać stąd, że Sąd II instancji nie orzekł o jednym z zarzutów apelacji - rozpatrzył tylko  jedną z podstaw odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Po  pierwsze, z takiego względu nie zachodzi jednak nieważność postępowania, ponieważ kodeks postępowania cywilnego enumeratywnie wymienia podstawy nieważności postępowania. Po drugie, jak trafnie wskazano w odpowiedzi na  skargę kasacyjną, w tej sprawie taka okoliczność nie wystąpiła w ogóle, ponieważ, czego wyraz znajduje się w uzasadnieniu wyroku Sądu II instancji, Sąd  ten  rozważał kilka podstaw prawnych roszczenia powoda. Ponadto, wbrew  twierdzeniom skarżącego, skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Lektura  zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi, aby w sprawie doszło do oczywiście nieprawidłowego zastosowania czy interpretacji prawa.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398⁹ § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

as]

jw