Sygn. akt II CSK 171/18
POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
w sprawie z powództwa ,,C.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.
przeciwko ,,A.” Spółce Akcyjnej we W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 sierpnia 2018 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt I ACa […],
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną pozwanej ,,A.” S.A. we W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 listopada 2017 r. należy podnieść, co następuje:
Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia przysługującego od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji i jej funkcji, zadaniem tak zwanego „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.
Skarżący powołał się powstanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, czy Sąd może zobowiązać stronę postępowania do ujawnienia informacji stanowiącej tajemnicę jej przedsiębiorstwa w sytuacji, w której na informację tę, jako dowód w sprawie, powołuje się druga strona mimo faktu, że sama takich informacji nie posiada w kontekście ciążącego na każdej ze stron ciężaru dowodzenia w procesie (art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest problem nowy i dotychczas niewyjaśniony, dotyczący ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozstrzygnięcie przyczyni się do rozwoju prawa i jurysprudencji oraz będzie miało znaczenie nie tylko dla konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także dla wyniku innych podobnych spraw. Realizacja wskazanej wyżej przesłanki nie polega tylko na sformułowaniu problemu prawnego bazującego na przepisach przytoczonych w podstawie skargi kasacyjnej, ale także na przedstawieniu przez skarżącego koncepcji jego rozstrzygnięcia. Na stronie 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny odniósł się szerzej do kwestii zasygnalizowanej we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazując, że argumentacja pozwanej Spółki motywująca odmowę okazania ksiąg kontroli obrotu alkoholem etylowym mimo zobowiązania Sądu, nie znajduje oparcia w przepisach k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi skarżąca nie przedstawiła przekonującego wywodu jurydycznego, wskazującego na zasadność preferowanego przez skarżącego sposobu rozstrzygnięcia przytoczonej kwestii prawnej oraz na wadliwość jej rozwiązania przyjętego przez Sąd drugiej instancji, jednakże z pełnym odniesieniem się do ustaleń faktycznych i ocen prawnych Sądu drugiej instancji. Na marginesie jedynie należy zauważyć, że pozwany nie wskazał przekonująco na przyczyny odmowy przedstawienia ksiąg, nie uprawdopodobnił nawet możliwości powstania negatywnych dla niego konsekwencji wykonania postanowienia Sądu wydanego na rozprawie w dniu 13 października 2016 r. (odnośnie do którego pozwany nie złożył umotywowanego zastrzeżenia do protokołu rozprawy - art. 162 k.p.c.), zobowiązującego go do przedłożenia w oryginale lub w potwierdzonym za zgodność odpisie ksiąg, mimo istnienia podstawy prawnej w art. 248 i 249 k.p.c.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego postanowiono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99, art. 3911 i art. 39821 k.p.c.
jw