Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2013-09-12
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt II CSK 124/13
POSTANOWIENIE
Dnia 12 września 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa J. W.
przeciwko P. Spółce Akcyjnej z siedzibą w R. Oddział […] w Ł.
i P. […] Spółce Akcyjnej w L. Oddział Ł.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 29 czerwca 2012r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Powód uzasadnił wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, sprowadzającego się do pytania o skutki decyzji wydanej w trybie art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.
Tak umotywowany wniosek powoda nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa, a wskazana przez stronę powodową kwestia nie może być uznana za zagadnienie tego rodzaju. W zaskarżonym wyroku Sąd Apelacyjny uznał, że ostateczna decyzja wydana na podstawie art. 70 ust. 1 wymienionej ustawy daje wskazanemu w niej podmiotowi uprawnienie do korzystania z cudzej nieruchomości i w sposób trwały ogranicza zakres uprawnień właściciela. Stanowisko to odpowiada linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, która znalazła wyraz w orzeczeniach z dnia: 9 marca 2007 r., II CSK 457/06; 5 lipca 2007 r., II 156/07; 21 lutego 20089 r., II CSK 394/08; 10 stycznia 2010 r., III CZP 116/09.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 102 k.p.c.
aw
db
