II CSK 121/19

Sygn. akt II CSK 121/19

POSTANOWIENIE

Dnia 22 października 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Gudowski

w sprawie z powództwa E.P. i W.P.
‎przeciwko P., spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej

od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)
‎z dnia 31 października 2018 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 października 2017 r. Sąd Okręgowy w P. zasądził od pozwanego P., spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na rzecz powodów E.P. i W.P. solidarnie kwotę 130 449 złotych z ustawowymi odsetkami tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę w związku z ograniczeniami sposobu korzystania z nieruchomości, która obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości (art. 129 ust. 2 ustawy dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, jedn. tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 1396 ze zm.). Wyrokiem z dnia 31 października 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację pozwanej.

Pozwana wniosła skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego sporządzenia opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego. Jej zdaniem, złożony przez biegłego do akt sprawy dokument nie stanowi, ze względu na nieuprawnioną pomoc innych osób, opinii biegłego sądowego i w związku z tym Sąd nie mógł przy wydawaniu rozstrzygnięcia oprzeć na zawartych w niej ustaleniach.

Ponadto skarżąca wskazała na oczywistą zasadność skargi, gdyż ze względu na uzasadnione wątpliwości pozwanej co do prawidłowości zastosowania metody wyceny nieruchomości (art. 157 ust. 3 w związku z art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, jedn. tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wskazana przez skarżącą przyczyna kasacyjna określona jako istotne zagadnienie prawne nie odpowiada wymaganiom stawianym przez art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. W judykaturze Sądu Najwyższego wyjaśniono, że zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń lub oceny dowodów; powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści konkretnego przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, nie może mieć natomiast charakteru kazuistycznego i służyć uzyskaniu przez skarżącego odpowiedzi dotyczących elementów podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia lub konkretnych ustaleń, stanowiących wyłączną domenę sądów meriti. Musi mieć także znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowić precedens przy rozstrzyganiu innych podobnych spraw (np. postanowienia z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04, „Izba Cywilna” 2005, nr 11, s. 55, z dnia 22 grudnia 2008 r., III CSK 285/08, „Izba Cywilna” 2009, nr 4, s. 48, i z dnia 11 września 2014 r., V CSK 66/14, „Palestra” 2014, nr 11–12, s. 126).

Zagadnienie sformułowane przez skarżącą nie spełnia tych wymagań, zwłaszcza że z uzasadnienia wniosku o przyjęcia skargi do rozpoznania wynika, iż chodzi w istocie o podważenie mocy i oceny dowodu z opinii biegłego, będącej podstawą ustalenia wysokości szkody. Należy też podkreślić, że Sąd Najwyższy już niejednokrotnie odnosił się w innych sprawach z udziałem skarżącego do podobnych lub niemal identycznych argumentów, nie dostrzegając w nich racji uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania (np. postanowienia z dnia 15 maja 2018 r., II CSK 23/18, z dnia 10 września 2018 r., II CSK 205/18, i z dnia 10 stycznia 2019 r., II CSK 365/18). Nie ma zatem także mowy o stworzenie precedensu umożliwiającego rozstrzyganie innych podobnych spraw.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

as]

aj